Klęska urodzaju

Grzyby rosną na potęgę. Do wczoraj codziennie chodziliśmy do naszego lasu na maślaki.

Po chwili mieliśmy pełne koszyki.

Schodząc z grzybobrania (bo koszyki pełne z czubkiem) powtarzaliśmy sobie "Shrek, tylko w dół nie patrz, no nie patrz w dół". A i tak się nie dało. Patrzyliśmy w dół i koszykowi rósł jeszcze większy czub.
Potem w kuchni też wszędzie grzyby.
Do oczyszczenia.

Oczyszczone.

 W garnku się gotują.

W słoikach konserwowe.

 

Solone w kamiennym garnku.

 Duszone z cebulką.

Ja już mam dość grzybów. Dzisiaj idziemy z Antkiem po grzybki dla Martynki i jej rodziny.
A co? Niech mają zajęty jutrzejszy wieczór obrabianiem maślaków.
Radzę do oczyszczania założyć gumowe rękawiczki. Bezwzględnie.

A jutro przyjeżdża Leoś i  Helka i kocurry.
Czekamy.

Wiadomość z ostatniej chwili;
Helka jednak nie przyjedzie. Kocurry też nie.