Kompot z mirabelek

Rano Leoś założył buty polowe.
Chwilę potem powiedział - Sam zawiązałem sobie sznurowadło, udało mi się.
Był z siebie bardzo dumny. Oczekuje gratulacji od bliższej i dalszej rodziny.
Brawo Leosiu.
To jest pierwszy but.

A to drugi i kolejne sznurowanie.

Na spacer znowu wzięliśmy koszyk i znowu się przydał.

A potem Leoś pokazał mi to miejsce. Był już tam kiedyś...nie wiadomo kiedy?

Nieco dalej złaził z wielkiej góry w dół. Po pupie.

A po powrocie robiliśmy różne rzeczy.
Ja drapałam półkę, aż ją odrapałam.

Leoś rozkładał namiocik. Nie wiadomo po co?

Potem się przebrał za żniwiarza.

A po obiedzie nazrywał mirabelek.

Postanowiliśmy ugotować kompot, a jeden słoiczek ugotowaliśmy i zostawimy na zimę.

Tutaj picie gotowego kompociku, bardzo słodkiego i bardzo kwaśnego.

A tutaj kompot na zimę

Wieczorem Leoś poszedł wcześniej spać, bo jutro rano jedziemy do Cioci Danusi i Wujka Ędrju.

Pa .
Następny odcinek w niedzielę wieczorem.